Εκείνη την κατάμαυρη πρωτομαγιά από το ξημέρωμα οι μελλοθάνατοι οδηγούνταν κατά εικοσάδες με καμιόνια από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου,όπου ήταν κρατούμενοι, στον τόπο της εκτέλεσης.
Στην Καισαριανή δεν κελαηδούσαν τα πουλιά,μονάχα το κροτάλισμα των πολυβόλων ακούγονταν κι έπεφταν τα κορμιά των παλικαριών για της πατρίδας την τιμή και την ελευθερία. Οι Γερμανοί έφυγαν αλλά οι κατακτητές δεν έλειψαν ποτέ από την έρμη χώρα μας.
Είκοσι τρία χρόνια αργότερα ήρθαν οι Συνταγματάρχες να μας σώσουν από την "κόκκινη αρκούδα"!
Τότε που οι επώνυμοι και μεγαλόσχημοι αυτοεξορίστηκαν εις Παρισίους,Γερμανίας,Ιταλίας και Αμερικάς κάποιοι ανώνυμοι που αγάπαγαν την πατρίδα και τη δημοκρατία τα έβαλαν με τα θηρία προσπαθώντας να βγάλουν το φίδι από την τρύπα του.
Ενας απ' αυτούς,ο μεγαλύτερος σύγχρονος ήρωας,ήταν ο αείμνηστος Αλέκος Παναγούλης. Τον Αλέκο Παναγούλη δεν κατάφερε να τον εξοντώσει η δικτατορία παρά τις πολλές και φιλότιμες προσπάθειές της.
Κατάφερε όμως να τον ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕΙ η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία.
Την 1η Μάη του 1976 σ'ένα περίεργο και αμφιλεγόμενο "αυτοκινητιστικό" δυστύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης ΣΚΟΤΩΣΑΝ τον ΑΛΕΚΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ.
Ο μακαρίτης ο Ευάγγελος Αβέρωφ πόσα πράγματα θα μπορούσε να μας πει γι' αυτό το "θάνατο"!
Σε λίγες μέρες ο Αλέκος Παναγούλης επρόκειτο να αρχίσει την δημοσίευση του Φακέλου των αρχείων της ΕΣΑ στην εφημερίδα τα ΝΕΑ.
Ενας φάκελος που δεν άνοιξε ποτέ,όπως κι ο άλλος της προδοσίας της Κύπρου και κρύβει του κόσμου τους προδότες μέσα του.
Αλήθεια τη μέρα του "δυστυχήματος" τη διάλεξαν η απλά συνέπεσε να είναι 1η του Μάη; Αμφιβάλλει κανένας πως αν ζούσε σήμερα ο Αλέκος Παναγούλης,με όλα όσα διαδραματίζονται στο δημόσιο βίο της χώρας,θα επιχειρούσε να ανατινάξει αύτανδρο το κτήριο της Βουλής;
Αυτά τα λίγα για να θυμόμαστε την ημέρα των αγώνων της Εργατικής τάξης και την αντίσταση των Ελλήνων κατά των ξένων και ντόπιων κατακτητών. Αν και οι υποτακτικοί της παγκόσμιας διακυβέρνησης φρόντισαν από μόνοι τους να ξυπνήσουν το ναρκωμένο εργατικό κίνημα στη χώρα μας. Ενα μαγιάτικο στεφάνι με λίγα λουλούδια στους τόπους της θυσίας θα ήταν ο καλύτερος συνδυασμός με τη γιορτή της άνοιξης!